Type3Font
Overview
Type3Font เป็นคลาสใน Aspose.PDF FOSS สําหรับ Java. ทายาทจาก: PdfFont.
กรณีที่ใช้งานตัวอักษร (/ย่อยประเภท /Type3) ISO 32000-1:2008 § 9.6.5.
หมวดนี้ให้ 14 วิธีในการทํางานกับวัตถุ Type3Font ในโปรแกรม Java. วิธีการที่ใช้ได้แก่: Type3Font, decode, fromDictionary, getBaseFont, getCharProc, getEncoding, getFontDescriptor, getFontDictionary, getFontMatrix, getFontMetrics, getFontResources, getToUnicode,และวิธีการเพิ่มเติม 2 วิธี. สมาชิกสาธารณะทุกคนสามารถเข้าถึงการใช้งาน Java ใดก็ได้หลังจากติดตั้งแพ็คเกจ FOSS for Java. คุณสมบัติ: baseFont, composite, encoding, fontDescriptor, fontDictionary, fontMatrix,และอีก 3 คน.
Properties
| Name | Type | Access | Description |
|---|---|---|---|
fontMatrix | Matrix | Read | กลับพื้นที่การสรรหา /FontMatrix เป็นพื้นในการเขียนบทความ (§9.6.5). |
fontResources | PdfDictionary | Read | กลับ / Resources Dictionary ของตัวอักษรของสไตล์กลิฟ หรือ null ในกรณีนี้ spec (§9.6.5, Note 2) บอกว่าต้องกลับไปยังแหล่งความในที่เขียนข้อความ. |
baseFont | String | Read | การคืนชื่อตัวอักษรฐาน (/BaseFont). |
encoding | FontEncoding | Read | ส่งกลับรหัสตัวอักษร. |
toUnicode | ToUnicodeCMap | Read | กลับการ ToUnicode CMap. |
fontDescriptor | FontDescriptor | Read | ส่งกลับตัวอธิบายรูปแบบ font ครับ. |
composite | boolean | Read | การคืน {@code true} เมื่อนี่เป็น Type0 แฟนผสมที่การโค้ดสตรีมเนื้อหาใช้รหัสตัวอักษรหลายไบต์ (เช่น. |
fontMetrics | FontMetrics | Read | การคืนตัวเลขเมทริกส์ของอักษร. |
fontDictionary | PdfDictionary | Read | ส่งกลับวัสดุตัวอักษรที่อยู่เบื้องหลัง. |
Methods
| Signature | Description |
|---|---|
Type3Font(fontDict: PdfDictionary, parser: PDFParser) | สร้าง Type3Font จากวัสดุการเขียนตัวอักษร. |
getWidth(charCode: int) → double | |
getFontMatrix() → Matrix | กลับพื้นที่การสรรหา /FontMatrix เป็นพื้นในการเขียนบทความ (§9.6.5). |
getCharProc(charCode: int) → PdfStream | การคืนสตรีมเนื้อหาอักษร-คําบรรยายสําหรับโค้ดตัวละคร: /Encoding(/Differences) แผนที่โค๊ดไปยังชื่อ glyph ซึ่งเป็นคีย์ในวรรณกุล /CharProcs (§9.6.5). |
getFontResources() → PdfDictionary | กลับ / Resources Dictionary ของตัวอักษรของสไตล์กลิฟ หรือ null ในกรณีนี้ spec (§9.6.5, Note 2) บอกว่าต้องกลับไปยังแหล่งความในที่เขียนข้อความ. |
decode(charCodes: byte[]) → String | การดักรหัสตัวอักษรแพร่ไบต์เป็นสตริง Unicode. |
getBaseFont() → String | การคืนชื่อตัวอักษรฐาน (/BaseFont). |
getEncoding() → FontEncoding | ส่งกลับรหัสตัวอักษร. |
getToUnicode() → ToUnicodeCMap | กลับการ ToUnicode CMap. |
getFontDescriptor() → FontDescriptor | ส่งกลับตัวอธิบายรูปแบบการเขียน. |
isComposite() → boolean | การคืน {@code true} เมื่อนี่เป็น Type0 แฟนผสมที่การโค้ดสตรีมเนื้อหาใช้รหัสตัวอักษรหลายไบต์ (เช่น. |
getFontMetrics() → FontMetrics | การคืนตัวเลขเมทริกส์ของอักษร. |
getFontDictionary() → PdfDictionary | ส่งกลับวัสดุตัวอักษรที่อยู่เบื้องหลัง. |
fromDictionary(fontDict: PdfDictionary, parser: PDFParser) → PdfFont | สร้างตัวกลักษณะ PdfFont ที่เหมาะสมจากวัตถุดิศานุกรมตัวอักษร. |
